logo_inside_pacjenci.jpg

Wady wzroku

Zaćma – „zasłona  widzenia”

Osoby dotknięte zaćmą lub członkowie rodziny osoby dotkniętej zaćmą, często zadają sobie pytanie: czym właściwie jest zaćma? Zaćma to zmętnienie naturalnej soczewki oka. Przedmioty oglądane przez pacjenta wyglądają tak, jakby były oglądane przez welon.

Krótko mówiąc: zaćma, w większości przypadków pojawia się z wiekiem i można ją leczyć z sukcesem.

 

Zaćma i jej konsekwencje

Niestety, efekt zmętnienia soczewki stopniowo postępuje, widzenie się pogarsza. Nieleczona zaćma może prowadzić do całkowitej ślepoty.

 

Leczenie – operacja usunięcia zaćmy

W trakcie tak zwanej operacji zaćmy, zmętniała naturalna soczewka zostaje zastąpiona nowoczesną zwijalną soczewką sztuczną wykonaną z odpowiedniego tworzywa (tzw. soczewka wewnątrzgałkowa).
Obecnie nikt nie powinien się bać operacji oka.
Operacje te od dawna są zabiegiem rutynowym, operacja może większości przypadków mieć charakter ambulatoryjny i być przeprowadzona w znieczuleniu miejscowym. Komplikacje występują rzadko, zaś szansa sukcesu operacji, jeśli nie występują inne schorzenia współistniejące, jest bardzo duża.

Operacja zaćmy zazwyczaj zajmuje tylko kilka/kilkanaście minut. Nie odczuwa się bólu ponieważ oko jest znieczulone poprzez zastrzyk w okolicy oka lub bez zastrzyku, za pomocą specjalnych kropli znieczulających.

Więcej na ten temat można przeczytać w części operacje.

 

Naturalna soczewka oka

Soczewka oka jest przejrzysta. Światło przechodzi przez oko (w tym przez soczewkę) do siatkówki, która odpowiada za widzenie. Przy doskonałym wzroku w młodości oraz w wieku dorosłym możemy intensywnie dostrzegać kolory, kontrasty i obrazy. W trakcie życia soczewka oka mętnieje, co jest spowodowane zwolnieniem metabolizmu. Pewne substancje są automatycznie przechowywane w soczewce, co powoduje jej żółknięcie, zmętnienie i utrudnia penetracje światła. Konieczna staje się wówczas operacja.

 

W jaki sposób mogę rozpoznać zaćmę jako pacjent?

Pierwszymi objawami jest zwiększona czułość na światło oraz trudność w widzeniu przy słabych warunkach oświetlenia . Może pojawić się zwiększona, znacząca czułość na olśnienie, zwłaszcza w nocy. Zaćma powoduje, że obrazy wydają się niewyraźne, środowisko wydaje się szare, kolory tracą swoją intensywność, a kontrasty stają się słabsze.

Faktem jest, że opisane zjawisko następuje stopniowo. Pacjent może się zorientować, że ma zaćmę tylko wtedy, gdy objawy się nasilają, co spowodowane jest tym, że redukcja ostrości widzenia następuje bardzo wolno. Kiedy dojdzie do pogorszenia widzenia zależy w dużym stopniu od okoliczności życiowych. Osoby które często prowadzą samochód, a w szczególności w nocy, szybciej dostrzegą zmianę.

 

Co można zrobić aby zapobiec zaćmie?

Niestety, niewiele. Nie istnieją również środki zapobiegawcze, jeśli ktoś chciałby unikać sytuacji wywołujących zaćmę (patrz poniżej). Tylko wczesne rozpoznanie można traktować jako „ostrzeżenie” przed zaćmą. Środki ostrożności powinny przyjąć formę regularnych badań rozpoczynających się w wieku 50 lat, również wtedy, gdy następuje utrata widzenia. Należy oczywiście wykluczyć inne choroby oczu.

WSKAZÓWKA: Należy regularnie odwiedzać okulistę. Okulista może rozpoznać zaćmę w prosty sposób. Razem z okulistą mogą Państwo podjąć decyzję kiedy jest czas na operację.
 

Skąd się bierze zaćma?

Jak wspomniano uprzednio, w większości przypadków przyczyną jest naturalny proces starzenia się. Ponad 90% zaćm to tego rodzaju przypadki. Zaćma może być jednak również spowodowana choroba metaboliczną – cukrzycą, intensywnym promieniowaniem podczerwonym i UV, uszkodzeniem lub ciężkim zapalaniem gałki ocznej. Odra i różyczka podczas ciąży mogą wywoływać zaćmę u nowonarodzonych dzieci.

Zaćmę mogą również wywołać inne czynniki zewnętrzne (stłuczenia, działanie gorąca, prąd, promieniowanie jonizujące. Są one jednak bardzo rzadkie w porównaniu do zaćmy związanej z wiekiem, jak już wspomniano powyżej.

 

Wrodzona czy nabyta?

Zaćmę można nabyć zarówno przed urodzeniem (odra i różyczka podczas ciąży) jak i w związku ze schorzeniem genetycznym (np. zespół Downa). Obie formy są wrodzone. Zaćma wywołana starzeniem się ogólnie występuje od wieku 60/65 i więcej lat, tym samym jest nabywana w trakcie życia.

Diagnoza

Istnieją proste metody badania, przy pomocy których okulista może zdiagnozować zaćmę. Przykładowo, poprzez oświetlenie oka lub za pomocą tak zwanej lampy szczelinowej.

Dodatkowo, istnieją specjalne urządzenia, za pomocą których można oszacować stopień rozwoju zaćmy i stwierdzić czy operacja doprowadziłaby do znaczącej poprawy.

 

Zaćma i inne choroby

Często zadaje się pytanie, czy cukrzyca może wpływać na operacje zaćmy. Cukrzyca zazwyczaj nie ma wpływu na sukces operacji. Również pacjenci cierpiący dodatkowo na jaskrę mogą być operowani zazwyczaj bez komplikacji.

 


Fatal error: Exception thrown without a stack frame in Unknown on line 0